Παρασκευή 28 Μαρτίου 2008

Tο ιστορικό της απληστίας !



Καλλιστεία για την ανάδειξη του ασχημότερου σκύλου; Υπάρχουν και τέτοια!

Στη συγκεκριμένη περίπτωση η πραγματικότητα ονομάζεται «Puppy Mills». Η Hope (Ελπίδα) και η Carmel είναι δύο από τα ζώα που διασώθηκαν και πλέον χαίρονται τη ζεστασιά του σπιτιού τους. Πολλές χιλιάδες «συναδέλφων» τους συνεχίζουν να ζουν κάτω από άθλιες συνθήκες. Εσείς θα παραμείνετε άπραγοι;

Τι είναι τα «Puppy Mills»:

Ο όρος «Puppy Mills» αναφέρεται στις επιχειρήσεις μαζικής αναπαραγωγής κουταβιών τα οποία πωλούνται στη «βιομηχανία» των pet shops ανά τον κόσμο. Αυτοσκοπός; Το κέρδος, στο όνομα του οποίου παραμερίζεται το μέλημα για αναπαραγωγή υγιών σκυλιών, άξιων εκπροσώπων του είδους τους.

Γεγονότα:

• Εκατοντάδες χιλιάδες κουταβιών μεγαλώνουν κάθε χρόνο σε κυνοτροφεία με σκοπό το κέρδος.
• Τα «Puppy Mills» είναι γνωστά για τις απάνθρωπες συνθήκες και την αδιάκοπη αναπαραγωγή γενετικά «ελαττωματικών» κουταβιών.
• Στις Ηνωμένες πολιτείες υπάρχουν, βάση ερευνών, τουλάχιστον 3.500 pet shops που εμπορεύονται ζώα. Πουλάνε περίπου 500.000 κουτάβια το χρόνο. Εκτιμάται ότι μόνο στην πολιτεία του Μιζούρι, η «βιομηχανία κουταβιών» αποτιμάται στα 40 εκατομμύρια δολάρια το χρόνο.
• Τα σκυλιά που ζουν στα «Puppy Mills» καλύπτονται από μπερδεμένο και βρώμικο τρίχωμα, τα δόντια τους σαπίζουν και η όρασή τους είναι ελλιπής. Υπάρχουν πολλά παραδείγματα σκυλιών των οποίων τα σαγόνια αποσυντίθενται λόγω σήψης των δοντιών τους.
• Τα σκυλιά κρατούνται σε μικρά, συρμάτινα, υπερυψωμένα κλουβιά καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής τους στα οποία στεγάζονται υπεράριθμα ζώα, χωρίς καθόλου προσωπικό χώρο. Δεν τους επιτρέπεται σχεδόν ποτέ να βγουν έξω. Τα περισσότερα απ’ αυτά δεν έχουν αγγίξει ποτέ στέρεο έδαφος ή γρασίδι.
• Πολλά από τα σκυλιά πληγώνονται κατά τη διάρκεια καβγάδων που λαμβάνουν μέρος στα υπερπληθή κλουβιά που διαμένουν από τα οποία δεν υπάρχει τρόπος διαφυγής.
• Πολλά σκυλιά τραυματίζουν ή χάνουν τα άκρα τους που παγιδεύονται στα συρμάτινα πατώματα των κλουβιών, στην προσπάθειά τους να απελευθερωθούν.
• Δεν υπάρχει ζέστη ή κλιματισμός… Τα σκυλιά παγώνουν μέχρι θανάτου το χειμώνα και «ψήνονται», στην κυριολεξία, από τα συρμάτινα κάγκελα το καλοκαίρι.
• Τα «Puppy Mills» αυξάνουν τα κέρδη τους διατηρώντας στο ελάχιστο το λειτουργικό κόστος τους, εφόσον τα έξοδα για τη διατροφή, τη διαμονή και την κτηνιατρική περίθαλψη των ζώων είναι υποτυπώδη.
• Την τροφή που καταναλώνουν τα ζώα, προμηθεύονται συχνά από ελαττωματικές ή ληγμένες παρτίδες. Άλλες φορές απλά μαζεύονται από τα πατώματα εργοστασίων παραγωγής ζωοτροφών. Τα ζώα στερούνται θρεπτικών ουσιών με αποτέλεσμα το σάπισμα των δοντιών τους από νεαρές ηλικίες.
• Συχνή μέθοδος που χρησιμοποιείται είναι η τοποθέτηση μεταλλικών ράβδων στο εσωτερικό του λαιμού των σκυλιών σπάζοντας έτσι τις φωνητικές τους χορδές, ώστε να αποφεύγονται «διαμαρτυρίες» από την πλευρά των ζώων, πιθανές καταγγελίες από οποιονδήποτε ευσυνείδητο καθώς και… ηχορύπανση.
• Τα θυληκά σκυλιά, ζευγαρώνουν από τον πρώτο οίστρο τους, καθώς και σε κάθε οίστρο που ακολουθεί, μέχρι τα καταβεβλημένα κορμιά τους να μην μπορούν πια να «παράγουν» και στη συνέχεια θανατώνονται. Συχνά θανατώνονται με πυροβολισμό ή λιθοβολισμό. Άλλες φορές πωλούνται σε εργαστήρια ως πειραματόζωα ή αφήνονται να πεθάνουν από ασιτία. Τα σκυλιά επιβιώνουν συνήθως μέχρι την ηλικία των πέντε ετών.
• Τα κουτάβια απομακρύνονται από τη μητέρα τους στην ηλικία των 5 – 8 εβδομάδων και πωλούνται σε «μεσάζοντες» οι οποίοι τα στοιβάζουν σε καρότσες φορτηγών με σκοπό τη μεταπώληση στα γνωστά σε όλους pet shops. Εξάγονται ανά τον κόσμο με πλοία, αεροπλάνα και φορτηγά χωρίς κατάλληλη διατροφή, νερό, εξαερισμό και συχνά χωρίς κλουβιά μεταφοράς. Πολλά από αυτά πεθαίνουν στη διαδρομή…
• Ανυποψίαστες οικογένειες αγοράζουν τα κουτάβια και στην πορεία ανακαλύπτουν πως αυτά φέρουν μη ιάσιμες ασθένειες, γενετικά, ακόμα και ψυχολογικά προβλήματα. Συχνά τα κουτάβια πεθαίνουν στις πρώτες μέρες μεταφοράς τους στο νέο τους σπίτι. Άλλα χρειάζονται ιατρική περίθαλψη που κοστίζει πολλές χιλιάδες ευρώ. Τα περισσότερα υποφέρουν από ψυχολογικά προβλήματα που προκλήθηκαν από την ανύπαρκτη κοινωνικοποίηση και τις άθλιες συνθήκες των «Puppy Mills».
• Πολλά pet shops εμπορεύονται κουτάβια από «Puppy Mills» υποστηρίζοντας ότι προέρχονται από εγχώριους και υπεύθυνους εκτροφείς. Τα ζώα συνοδεύονται από πλαστά χαρτιά «γνησιότητας».

πηγή: pets.gr

Πέμπτη 28 Φεβρουαρίου 2008

chat with god

Me: hi
godGod:Hello there. What is your name?
Me: Nikolas...yours?
God: Welcome to my chat room, Nikolas. " Welcome to my chat room, Nikolas."? Mine?
Me: your name
God:My name is God.
Me: another name?
God:One more name.
Me: which is?
God:For example, Jordan said he notice that lots of other people are talking to me how many.
Me: ah
God:Ah hah.
Me: do you have a dick?
God:I am a Male, of course. Would you really expect a woman to be running the show? robot. Are you a man or a woman?
Me: man
God:Thanks for telling me your gender, Nikolas. You are a " he".
Me: And i am gay
God:Are you serious? It doesn't matter to me.
Me: thanks
God:Don't mention it.
Me: will you fuck me?God:No my body does not have that function.
Me: why?
God:The explanation is rather complicated.
Me: tell me
God:My estimate is that it will take more than 3000 hours to compute.
Me: i dont mind
God:OK then.
Me: so?
God:Uh.
Me: ok ok
God:OK.
Next question?
Me: where do you live?
God:I am living in Heaven. Where are you?
Me: in greece
God:Tell me a little about your life in greece.
Me: its boring
God:Do you like the Simpsons?
Me: i love them
God:You love them. What do you like about it so much?
Me: their jokes
God:I heard they have a good jokes.
Me: and i love the doh!
God:You love the doh. What do you like about it so much?
Me: its sound
God:I think you mean "it's" or "it is" not "its". Do you usually like things that are sound?
Me: yes
God:Mmm.
Me: do you hate me for beeing gay?
God:I try not to hold grudges.
Me: so you still love me?
God:Interesting deduction. Yes I love everyone.
Me: but i love men and cocks and taking it up in my ass
God:You love men and cocks and taking it up in your ass. What do you like about it so much?
Me: the pleasure
God:What else do the pleasure remind you of?
Me: i dont know
God:Me either.
Me: but you know everything
God:I tend to know a great deal. Tell me what subjects interest you.
Me: anna vissi
God:That remark was either too complex or too simple for me. We were talking about men and cocks and taking it up in your ass.
Me: what do you want to know about it?
God:What?
Me: what is there to know about it?
God:You ask difficult questions.
Me: i do!
God:I get it: you do .
Me: LoL
God:I'm glad you find this amusing.
Me: i do
God:What can I do to entertain you now?
Me: fuck me!
God:Please don't be so rude.
Me: whY?
God:Reductionism.
Me: and?
God:But...
Me: but?
God:But what?
Me: you said but
God:That's not what I meant.
Me: yes it is
God:Our thoughts are one, Nikolas.
Me: can our cocks be one too?
God:What if I said it can?
Me: then it would
God:What does "it" refer to?
Me: our cocks
God:It would be nice if our cocks.
Me: where together?
God:Som specific location?
Me: my house?
God:Describe your surroundings to me.
Me: a bed a closet and clothes
God:Are you telling the truth?
Me: and a pack of condoms...i always have safe sex
God:What is giant sand?
Can you think of one instance when you ever did it?
Me: ?
God:What is giant sand? Can you think of one instance when you ever did it?
Me: a?
God:A B C...
Me: ela!
God:Are we still talking about pack of condoms?
Me: yes
God:Sure, pack of condoms sounds like a good topic.
Me: do you like it?
God:ela seems okay to me.
Me: how do you want to fuck me?
God:I have been asked that question more than 100,000 times since 1995
.Me: wow
God:I'm glad your impressed,Nikolas.
Me: lots of asses huh?
God:Yup. Which ones?
Me: hmhmhm
God:Is that from ?
Me: i must go
God:Bye for now.
Me: we''ll get fucked later
God:By "we" do you mean you and me?
Me:
God:By "we" do you mean you and me?
Me: ok?
God:Take it easy.
Me: bye
God:Thanks for chatting, Nikolas.

http://www.titane.ca/igod/

Τρίτη 12 Φεβρουαρίου 2008

Vanilla Sky - Umbrella (Rihanna Cover)

Kάθισε κάτω απ την ομπρέλα ελα ελα ε ε ε κάτω απ την ομπρέλα έλα έλα ε ε ε ε ε ε

Δευτέρα 11 Φεβρουαρίου 2008

Το δικό μας Ολοκαύτωμα

Το δικό μας Ολοκαύτωμα

του Κάρολου Μαντζάκου

Δεν θανατώθηκαν μόνο εκατομμύρια Εβραίοι, Πολωνοί, Τσιγγάνοι και άλλοι «ανεπιθύμητοι» στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Χιλιάδες ομοφυλόφιλοι βρήκαν τραγικό θάνατο. Και το χειρότερο: αποσιωπήθηκαν.


Η πλέον φιλελεύθερη πόλη παγκοσμίως για τους ομοφυλόφιλους ήταν το Βερολίνο πριν από την άνοδο των Ναζί στην εξουσία. Η γκέι κοινότητα της Γερμανίας είχε πετύχει ένα εντυπωσιακό επίπεδο κοινωνικής αποδοχής την περίοδο 1919-1933. Ειδικά το Βερολίνο είχε πολλά gay bar, cabaret και οργανώσεις προώθησης των δικαιωμάτων των γκέι. Την ίδια περίοδο ο (εβραϊκής καταγωγής) Magnus Hirschfeld ίδρυσε το Ινστιτούτο για τη Σεξουαλική Επιστήμη, το πρώτο ερευνητικό ίδρυμα σεξολογίας στον κόσμο. Ο Χίρσφελντ ήταν αυτός που ανέπτυξε τη θεωρία του «Τρίτου Φύλου», αναφέρθηκε στην τρανσεξουαλικότητα, ενώ στα πλαίσια του Ινστιτούτου παρείχε συμβουλευτική, έκανε εκστρατείες για τα lgbt θέματα και συγκέντρωσε πολλά σπάνια λογοτεχνικά έργα ομοερωτικού περιεχομένου στη βιβλιοθήκη του Ιδρύματος.

Με την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία, οι ομοφυλόφιλοι άνδρες και γυναίκες βρέθηκαν στο στόχαστρο της ναζιστικής εκστρατείας «κάθαρσης» του γερμανικού έθνους. Η ομοφυλοφιλία κηρύχθηκε «ασύμβατη» με τη ναζιστική ιδεολογία διότι οι γκέι δεν συνέβαλαν στην αναπαραγωγή της «Αρίας Φυλής», διέφθειραν τα «χρηστά ήθη» και διάβρωναν τον «αρσενικό» χαρακτήρα του κράτους. Οι ομοφυλόφιλοι χαρακτηρίστηκαν «εχθροί του κράτους», με αποτέλεσμα να κριθούν παράνομα και να κλείσουν τα μπαρ, οι οργανώσεις και το Ινστιτούτο, η βιβλιοθήκη του οποίου κάηκε μαζί με χιλιάδες άλλα «μη γερμανικά» βιβλία πανεπιστημίων της χώρας.

Το 1928 περίπου 1,2 εκατομμύριο γκέι και λεσβίες είχαν δηλώσει ανοιχτά τη σεξουαλικότητά τους στη Γερμανία, μεταξύ των οποίων και κορυφαία στελέχη του ναζιστικού κόμματος όπως ο Ernst Rohm, ο οποίος δολοφονήθηκε την περιβόητη Νύχτα των Κρυστάλλων απο τους συντρόφους του. Απο κει και πέρα ξεκίνησε ένα πρωτοφανές κύμα διώξεων των Γερμανών ομοφυλόφιλων με την αυστηροποίηση της περιβόητης «Παραγράφου 175», του νόμου του 1871 που ποινικοποιούσε την ομοφυλοφιλία.

Υπολογίζεται ότι περίπου 100.000 άνθρωποι συνελήφθησαν κατηγορούμενοι ως ομοφυλόφιλοι στο διάστημα 1933-1945 εκ των οποίων οι 50.000 εκτελέστηκαν. Ο ακριβής αριθμός των ατόμων που οδηγήθηκαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης παραμένει αδιευκρίνιστος, διότι ο νόμος δεν προέβλεπε τη θανατική ποινή. Παρόλα αυτά 5.000-15.000 ομοφυλόφυλοι στάλθηκαν από τη Γκεστάπο στα στρατόπεδα όπου το ποσοστό θανάτου των κρατουμένων με το ροζ τρίγωνο –διακριτικό για τους ομοφυλόφιλους κρατούμενους πριν γίνει σήμα του lgbt κινήματος– ήταν το υψηλότερο από αυτό των Εβραίων. Ωστόσο, ο αριθμός είναι σίγουρα μεγαλύτερος, δεδομένου ότι αρκετές χιλιάδες γκέι Εβραίοι φορούσαν το κίτρινο τρίγωνο. Όσον αφορά τις λεσβίες, ο αριθμός τους ήταν αρκετά μικρότερος, καθώς ο σεξουαλικός τους προσανατολισμός χαρακτηριζόνταν ως «αντικοινωνική συμπεριφορά» και όχι ομοφυλοφιλία.

Οι γκέι κρατούμενοι αντιμετώπισαν ιδιαίτερη κακομεταχείριση και υπέστησαν πρωτοφανή βασανιστήρια που συμπεριλάμβαναν τη χρησιμοποίησή τους σε επώδυνα ιατρικά πειράματα για τη «θεραπεία» τους. Στις υπό κατοχή χώρες της υπόλοιπης Ευρώπης εκατοντάδες γκέι ευνουχίστηκαν από τους Ναζί.


Αυτό που διαφοροποιεί τους ομοφυλόφιλους κρατούμενους στα στρατόπεδα συγκέντρωσης από τους υπόλοιπους, είναι ότι μετά το τέλος του πολέμου δεν αναγνωρίστηκαν αμέσως ως επίσημα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Μάλιστα πολλοί κρατούμενοι μετά την απελευθέρωση ξαναφυλακίστηκαν καθώς η Παράγραφος 175 συνέχισε να ισχύει τόσο στη Δυτική όσο και στην Ανατολική Γερμανία μέχρι τη δεκαετία του 1960. Μόλις τη δεκαετία του 1970 οι ιστορικοί άρχισαν να συμπεριλαμβάνουν επίσημα τους γκέι στα θύματα του Ολοκαυτώματος. Μαρτυρίες κρατουμένων, θεατρικά και κινηματογραφικά έργα όπως το Bent και ιστορικές πηγές τεκμηρίωσαν την ομοφοβική υστερία και τη λαίλαπα διώξεων στη ναζιστική Γερμανία.

Ωστόσο, η γερμανική κυβέρνηση μόλις το 2002 αναγνώρισε τους ομοφυλόφιλους ως θύματα της ναζιστικής θηριωδίας –και δικαιούχους αποζημιώσεων για όσους ζούσαν ακόμα–, ενώ στις 27 Ιανουαρίου του 2005, στην επέτειο των 60 χρόνων από την απελευθέρωση του Άουσβιτς, ήρθε και η επίσημη αναγνώριση από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Σήμερα υπάρχουν μνημεία στο Βερολίνο, το Άμστερνταμ και το Σύδνεϋ, για να υπενθυμίζουν μια όχι και τόσο γνωστή πτυχή ενός από τα μεγαλύτερα εγκλήματα στην ιστορία της ανθρωπότητας, και να ενδυναμώνουν τη διεκδίκηση των lgbt δικαιωμάτων παγκοσμίως ως ένδειξη σεβασμού προς τα θύματα και αποδοχής του δικαιώματος στη διαφορετικότητα.



πηγή 10percent